એ ઝાડની નીચે ઘાસ ઊગી નીકળ્યું હતું. બે તીડો અહીં આવી ગાવા માંડયાં. આથી ઘુવડને ઊંઘમાં ખલેલ પડી. ઘુવડે બન્ને તીડને વિનંત કરી, તમે બન્ને ગાવાનું બંધ કરો, કાં તો દૂર જઈને ગાઓ. જેથી હું નિરાંતે ઊંઘી શકું. ગાવાના તાનમાં મશગૂલ બન્ને તીડ ઘુવડની વાત સાંભળી ગુસ્સે થયા. એક તીડ બોલ્યું, એય ઘુવડ, રાત આખી ઊડાઊડ કરે છે ને દિવસે તારે ઊંઘવું છે ! તારા માટે અમારે સંગીત સાધના બંધ કરી દેવી ?તારે ઊંઘવું હોય તો બીજી જગ્યાએ જઈને ઊંઘ. કહી બન્ને તીડ પાછાં ગાવા માંડયાં.
ઘુવડે ફરી વિનંતી કરી, તીડભાઈ, તમે અવાજ કરી મને હેરાન કરો છો. સાથોસાથ જવાબ પણ કેવા તોછડા આપો છો. આ સારું ન કહેવાય.
બન્ને તીડ જાણતાં હતાં કે ઘુવડ દિવસે દેખી શકતું નથી. એટલે બોલ્યાં, એ ઘુવડ, તારાથી થાય તે કરી લે. અમને ખાવા ન મળે તો ચાલે પણ ગાવા તો જોઈએ જ ! સમજાયું ? એક તીડ વાયેલીન વગાડવા માંડયું ને બીજું તીડ નાચવા માંડયું. ને વળી ગાવાનું પણ શરૂ કર્યું.
ઘુવડ મનમાં સમસમી ગયું. તેણે મનમાં નકકી કર્યું, તીડને બરાબરનો પાઠ ભણાવવો પડશે ! તે બોલ્યું, તીડભાઈ ! તમારી વાત સાચી છે. મને તમારી સંગીત સાધનાની ખબર ન હતી. તમારું મધુર સંગીત મેં ઊંઘવામાં સાંભળ્યું નહિ. હવે હું ધ્યાનથી સાંભળીશ. તમે ગાવાનું ચાલુ રાખો.
બંને તીડ પોતાનાં વખાણ સાંભળી ફુલાયાં. બમણાં જોરથી તે ગાવા લાગ્યાં. તીડને ભોળવતાં ઘુવડ બોલ્યું, વાહ , શું તમારું ગાન છે ! બુલબુલ અને કોયલ પણ તમારા જેવું ગાઈ શકે નહિ. પરંતુ હા, આખો દિવસ ગાતાં ગાતાં તમારું ગળું સૂકાઈ ગયું હશે. મારી પાસે અમારા વડીલોએ આપેલો અમૃતનો ઘડો છે. અમૃતના ઘડામાંથી તમને થોડું પાવામાં મને આનંદ થશે. તમે અહીં આવો તો હું તમને અમૃતનું પાન કરાવું.
ખરેખર ગાઈ ગાઈને તરસ્યાં થયેલા બન્ને તીડે વિચાર્યા વગર ઘુવડની વાત સાચી માની લીધી. આમ પણ ઘુવડે બન્નેની ખુશામત કરી તેઓને ફુલાવી ફાળકો કરેલાં. બન્ને તીડ ઉપર ઘુવડ પાસે પહોંચી ગયાં. બખોલમાં અંધારું હતું. ઘુવડ પાછા પગે ચાલતું બન્નેને વધુ ઊંડે લઈ ગયું.બન્ને તીડને અંધારામાં કંઈ દેખાતું ન હતું. તેઓ કંઈ બોલે તે પહેલાં ઘુવડે પોતાની અણીદાર વાંકી ચાંચમાં પકડી લીધાં.
બન્ને તીડો છૂટવા ઘણું મથ્યાં. તેઓને ઘુવડની ખોટી ખુશામતમાં પોતે ફસાઈ ગયાં છે તે વાતની ખબર પડી ત્યારે ઘણું મોડું થઈ ગયું હતું. બંને તીડને ઘુવડે પેટમાં પધરાવી દીધા. ઘુવડને થયું, હાશ હવે નિરાંતે ઊંધવા મળશે.
No comments:
Post a Comment